واکسنی جدید برای ویروس ابولا

|
۰ دیدگاه
45

به عنوان آخرین مورد در یک مجموعه مطالعاتی، محققان در دانشگاه پلای موت و موسسه بین المللی سلامت و همچنین دانشگاه ریورساید (Riverside) در کالیفرنیا، توانایی تولید واکسنی را بر اساس ویروس معمولی ای به نام ویروس سیتومگالو  (CMV) بر پایه گلیکو پروتئین ویروس ابولا نشان دادند.

به گزارش کلیک، این واکسن ها قرار است حفاظتی در مقابل ویروس ابولا در برابر مدل اولیه غیرانسانی رسوس ماکاک به وجود آورند. نمایش حفاظت در مدل NHP قدمی حیاتی قبل از ترجمه و تزریق واکسن های ویروس ابولا به انسان و میمون های بزرگ دیگر محسوب می شود.
علاوه بر امکان وجود واکسن CMV ضد ویروس ابولا، این نتایج از منظر احتمالی که آن ها به مکانیزم حفاظت دادند هیجان انگیز است. واکسن ویروس هرپس (herpes) به طور فرضی می تواند برای تولید پروتئین مورد نظرشان (در این مورد، ویروس ابولا GP) در زمان های مختلف در پی واکسن زنی  ساخته شود. واکسن CMV موجود برای ساخت ویروس ابولا GP در زمان های دیگر طراحی شد. این منجر به تولید عجیب میزان زیادی پادتن علیه ویروس ابولا بدون هیچ گونه سلول T مخصوص ابولا قابل شناسایی، شده است. این تغییر ایمنی در مقابل پادتن ها هرگز در واکسن های اولیه ویروس هرپس دیده نشده است، جاییکه واکنش ها همیشه با واکنش های سلول T بزرگ در ارتباط است و در مقابل هیچ پادتنی ضعیف نیست.

3
دکتر مایکل جارویس (Michael Jarvis) که سرپرستی گروه در دانشگاه پلای موت را بر عهده دارد می گوید: “یافته های ما یک نعمت غیرمترقبه بودند. اگر چه باید این یافته ها را بیشتر مورد بررسی قرار دهیم، این پیشنهاد را می دهم که ما ممکن است بتوانیم ایمنی را یا به پادتن ها یا به سلول های T شکل براساس زمان تولید آنتی ژن هدف، متمایل کنیم. این نه تنها برای ابولا بلکه برای واکسن زنی علیه بیماری های عفونی دیگر و همچنین بیماری های غیرعفونی هیجان انگیز است.”
یک داستان بیان نشده بلند، تاثیر مهلک ویروس ابولا بر جمعیت وحشی میمون بزرگ در آفریقا است. اگرچه مقاله حاضر واکسنی با تلقیح مستقیم تهیه کرده است، ممکن است واکسن CMV که می تواند از یک حیوان به حیوان دیگر نشر پیدا کند یک راهکار برای حفاظت از جمعیت چنین حیوانات وحشی غیرقابل دسترسی، که به روش های واکسن زنی قدیمی متمایل نیستند، باشد. مقاله حاضر یک قدم رو به جلو است، نه تنها برای واکسن های متعارف ویروس ابولا برای استفاده در انسان، بلکه برای توسعه ‘واکسن های خود-انتشاری’ به منظور هدف گیری ابولا در میمون های بزرگ، و ظهور بیماری های عفونی دیگر در حیوانات وحشی میزبانشان قبل از این که به طور کامل خودشان را در انسان تثبیت کنند.

منبع: sciencedaily

0 پسندیده شده
علی رهبری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.