محققان به الگوی جدیدی از عطسه دست یافتند

|
۰ دیدگاه
sneeze-in-progress

عکس‌برداری‌های فوق سریع چگونگی پخش شدن مایع در هوا را نشان می‌دهد و این موضوع می‌تواند برای شناخت بهتر شیوع بیماری مفید باشد.

به گزارش کلیک، تصاویر فوق سریعی که توسط محققان گرفته شده است نشان می‌دهد که وقتی فردی عطسه می‌کند یک صفحه مایع به شکل یک بالون ایجاد می‌شود و سپس به صورت رشته‌های بلندی که ثباتی ندارند پخش می‌شوند و در انتها مانند دانه‌های رنگی منتشر شده در فضا، به صورت قطرات یک اسپری به اطراف پراکنده می‌شوند.

در اینجا برخی دلایل مطرح خواهند شد تا در هنگام عطسه‌های بعدی شما را متقاعد به پوشاندن دهانتان کند.

با استفاده از دو دوربین فوق سریع، محققان اقدام به ثبت عطسه ۱۰۰ فرد سالم کردند که در آن در کسری از ثانیه مایعی از دهان خارج و از طریق هوا انتشار می‌یابد. تقریباً هر عطسه همان الگوی دانه‌های رنگی منتشر شده در فضا را با اندکی تغییرات تولید می‌کند: حالت کشسانی بیشتر مایع یا بزاق منجر به بلندتر شدن مایع قبل از فروپاشی می شود.

این الگوی پیچیده فروپاشی مایع برخلاف آنچه که اکثر مردم از عطسه در ذهن دارند است. مردم فکر می‌کنند عطسه مانند یک اسپری ساده و یکنواخت از قطرات صورت می‌گیرد.

Lydia Bourouiba و Harold E.Edgerton استادیار و رئیس آزمایشگاه دینامیک سیالات در دانشگاه MIT می‌گویند: برای ما مهم است که از چگونگی پخش مایع و یا انتشار آن در هوا اطلاع کسب کنیم. از نظر توزیع اندازه قطرات در فرآیند فروپاشی مایع چه اتفاق فیزیکی رخ می دهد و نتیجه پیش بینی محدوده آلودگی چه خواهد بود.

Bourouiba اظهار داشت: درک چگونگی پراکندگی قطرات عطسه می تواند در برنامه جلوگیری از شیوع عفونت از طریق محیط به محققان کمک‌های فراوانی نماید. این روش از کار برای کسب بینش در خصوص تغییرپذیری بین افراد مفید است و به تعیین حدود فروپاشی عطسه بر فیزیولوژیک داخلی میزبان کمک می‌ کند.

Bourouiba و همکارانش، از جمله‌ Barry Scharfman دانشجوی اسبق کارشناسی ارشد دانشگاه MIT و Alexandra Techet استادیار مهندسی مکانیک و John Bush استاد ریاضیات، یافته‌های خود در این خصوص را در مجله Experimental Fluids به چاپ رساندند.

تحقیقات Bourouiba و Bush که در سال ۲۰۱۴ انجام شد نشان می داد که سرفه و عطسه ابری از گاز را که  حامل قطرات عفونی است تولید می‌کند و این قطرات عفونی می‌توانند به اندازه ۲۰۰ برابر دور‌تر از اندازه قطر خود انتقال پیدا کنند.

Bourouiba با تمرکز بر روی تصویربرداری فوق سریع از قطرات تولید شده در عطسه ، آن را با سرفه مقایسه کرد.

در این آزمایش، محققان هر یک از نمونه‌های انسانی را در مقابل یک پرده با پس زمینه سیاه رنگ قرار می‌دادند و از دو دوربین با تک رنگ با سرعت بالا که در مقابل دهان آنها متمرکز شده بود استفاده می‌کردند. برای عطسه کردن نیز اقدام به غلغلک دادن بینی افراد می‌کردند، سپس از عطسه آنها به مدت ۲۰۰ میلی ثانیه فیلم برداری می‌کردند.

پس از آنالیز بیش از ۱۰۰ عطسه، محققان توانستند یک الگوی رایج را شناسایی کنند. بلافاصله پس از خروج از دهان، مایع خارج شده می تواند به طور همزمان یک ورق گسترده هوا به شکل بالن تشکیل دهد. این بالن می‌تواند از طریق هوا منتقل شود، با ترکیدن این بالن رشته‌های باریکی ایجاد می‌شود که این رشته‌ها نیز در نهایت به قطراتی با اندازه‌های مختلف تشکیل می‌شود و به زمین سقوط می‌کند یا به صورت معلق در هوا باقی می‌ماند.

همچنین تیم تحقیقاتی تنوع جالبی را مشاهده کردند. برای افرادی که بزاق آنها دارای خواص کشسانی بیشتری بود، مایع خارج شده از دهان آنها تمایل زیادی به ماندگاری به صورت رشته‌های بلند داشت.

Bourouiba می‌گوید: آنچه که شاهدش بودیم بسیار تعجب آور بود. ما انتظار داشتیم قطراتی که از دهان بیرون می‌‌ آید به طور کامل در دستگاه تنفسی تشکیل شده باشند. به نظر می رسد که در همه موارد این چنین نبوده است.

وی اکنون در حال راه‌ اندازی یک فضای جدید آزمایشگاهی در دانشگاه MIT است که به طور خاص برای تطبیق آزمایش‌های موازی در جهت درک حالت‌‌های مختلف انتقال بیماری باشد. این فضای تحقیقاتی شامل یک اتاق کوچک کنترل اقلیم است که بدینوسیله او را در همکاری با تیم تحقیقاتی اش قادر به تجسم عطسه، سرفه و دیگر شیوه‌های انتقال بیماری می کند.

Bourouiba اظهاراتش را این طور ادامه داد: یکی از مهمترین اهداف من برای تاسیس این آزمایشگاه جدید مقابله با سرماخوردگی و آنفولانزا است. گاهی اوقات تشخیص علائم بیماری بسیار سخت می‌شود. در سال آینده و در فصول مختلفی که سرماخوردگی و آنفولانزا شایع است ما قصد داریم در حوزه عفونت و سلامت اقدام به استخدام کارمند نمائیم. به زودی برای جذب متقاضیان آنها را فراخوان می کنیم.

او می گوید: اطلاعات مربوط به توزیع قطرات، به ما در پیش بینی و جلوگیری از گسترش بیماری کمک خواهد کرد.

Bourouiba می‌گوید: راه‌های انتقال معمولی هنوز هم با روشهای سنتی که در صد سال پیش هم استفاده می شد در حال اندازه گیری است. این روشها مبتنی بر مصاحبه با مردم و طرح سئوالاتی از قبیل اینکه در کجا رفت و آمد داشته اند و مسائلی از این دست می باشد. محدودیت های مشخص و روشنی در صحت اطلاعات وجود دارد، ما در حال تلاش برای اقدامات دقیق تر برای کنترل آلودگی و پیشگیری از بیماری هستیم.

 

منبع: sciencedaily

0 پسندیده شده
امیر قدیانی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.