کشف چهار سیاره غول پیکر جدید

|
۰ دیدگاه
oie_kBHQg1B9zDAs

گروه بین المللی ستاره شناسان گزارش داد که چهار ستاره غول پیکر که خیلی بزرگتر از خورشید هستند، در حال گردش کشف شدند.

به گزارش کلیک، جهان ناشناخته تازه کشف شده، بسیار عظیم و حجمش ۲٫۴ تا ۵٫۵ برابر حجم مشتری است و دوره چرخشش بسیار طولانی و تقریبا از ۲ تا بیش از ۴ سال زمینی است. یافته ها در ۱۱ مارس در قالب یک مقاله تحقیقاتی منتشر شده که به صورت آنلاین در arXiv.org در دسترس می باشد.
کشف گروه که توسط ماتیاس جونز از دانشگاه کاتولیک اُسقف شیلی سرپرستی شده، در طول رصدشان در برنامه سرعت شعاعی اکسپرس (سیاره های خارجی در اطراف ستاره های یافت شده) اتفاق افتاد. آن ها از دو تلسکوپی که در صحرای آتاکاما شیلی بود استفاده کردند؛ تلسکوپ ۱٫۵ متری در رصدخانه درون – آمریکایی “سرو تولولو” و تلسکوپ ۲٫۲ متری در رصدخانه لاسیلا. رصد مکمل و کامل کننده در تلسکوپ انگلیسی-استرالیایی استرالیا برنامه ریزی شده است.
محققان، با استفاده از طیف(بیناب) نگارهایی که بر روی این تلسکوپ ها وجود داشت، نمونه ۱۶۶ ستاره غول پیکر نورانی را که از نیم کره جنوبی قابل مشاهده بود بررسی کردند. آن ها از چندین طیف برای هر کدام از ستارگان نمونه در سایه این وسایل استفاده کردند. انجمن رصد از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵ برقرار بود.
ستاره شناسان مجموعه ای از سرعت های شعاعی دقیق ۴ ستاره بزرگ را بررسی کردند: HIP8541، HIP74890، HIP84056، HIP95124. با توجه به آن ها، این سرعت ها بیانگر علائم لرزشی دوره ای هستند. گروه به این نتیجه رسید که محتمل ترین توضیح برای علائم دوره ای سرعت شعاعی مشاهده شده در این ستارگان باید وجود همراه نجومی باشد.
طبق مقاله، این سرعت ها علائم دوره ای را با نیم-دامنه، بین تقریبا ۵۰ تا ۱۰۰ میکرو ثانیه نشان دادند که احتمالا به سبب انتقال دوپلری ایجاد شده توسط همراهان های نجومی به وجود آمدند. ما آزمایشات استانداردی انجام دادیم ( نشر کروموسپهر، انشعاب خط و متغیر فتومتریک) که ببینیم آیا این علائم سرعت های شعاعی یک منبع نجومی درونی دارند یا نه.
HIP8541b در میان ۴ ستاره کشف شده بزرگترین است. حجمی حدود ۵٫۵ برابر حجم مشتری دارد، همچنین این برون سیاره ای دوره چرخشی بسیار طولانی تری در حدود ۱۵۶۰ روز، نسبت به ۳ ستاره دیگر دارد. ستاره مشخصش کمی بزرگتر از خورشید است و شعاعی حدود ۸ شعاع خورشیدی دارد.
از نظر حجم و دوره پرخشی HIP74890 و HIP84056 بسیار شبیه به هم هستند. تخمین زده شده حجم HIP47890، ۴٫۲ برابر حجم مشتری باشد، که حدود ۹۰% از حجم HIP84056 است. سیاره بزرگتر در این دو مورد قابل مقایسه دوره چرخشی حدود ۸۱۹ روز دارد – حدود ۳ روز کمتر از سیارات دیگر. ستاره میزبان شان هم حجم و اندازه مشابهی دارد، حدود ۱٫۷ برابر حجم خورشید، با شعاع ۵٫۰۳ (HIP 84056) و ۵٫۷۷ (HIP74890) برابر شعاع خورشید.
در میان برون سیاراتی که در این مقاله توضیح داده شده، HIP95124b دارای کوتاه ترین دوره چرخشی (۵۲۶ روز) است. حجمی ۲٫۹ برابر حجم مشتری دارد و دور سیاره ای می چرخد که تقریبا ۲ برابر خورشید است، شعاعش ۵٫۱۲ برابر شعاع خورشید می باشد.
همچنین کشف این سیارات بیانگر نتایج جالبی درباره ارتباط میان اجسام نجومی و میزان تصادف سیارات است. محققان کشف کردند که سیارات غول پیکر بیشتر اطراف ستاره هایی که غنی از فلز هستند کشف شدند.
دانشمندان متذکر شدند: ما همچنین تحلیل آماری از ارتباطات حجمی – فلزی ستارگان میزبان – سیاره در نمونه مان ارائه می کنیم و نشان می دهیم که کسر سیارات غول پیکر با حجم نجومی بین ۱ تا ۲٫۱ حجم خورشیدی افزایش پیدا می کند، با وجود این که سیارات در اطراف ستارگان کوچکتر راحت تر شناخته می شوند.
گروه به این نتیجه رسید که کسر زیاد سیستم های چندگانه مشاهده شده در این ستارگان غول پیکر یک پیامد طبیعی از مکانیزم شکل گیری سیاره در اطراف ستاره های متوسط است.
چکیده
جست و جوهای برون سیاراتی نشان دادند که سیارات غول پیکر ترجیحا در کنار ستاره های پرفلز یافت می‌شوند و کسرشان با حجم نجومی افزایش می یابد. در طول ۶ سال گذشته برنامه دنباله دار سرعت شعاعی ۱۶۶ ستاره غول پیکر را طرح ریزی کردیم تا خرده سیارات نجومی را بشناسیم و ویژگی های چرخشی شان را توصیف کنیم. هدفمان این است که با استفاده از این اطلاعات نقش تکامل نجومی در پارامترهای چرخشی سیارات و ستاره ها را مطالعه کنیم و ارتباط احتمالی میان اجسام خورشیدی و میزان وقوع خطر سیارات غول پیکر را مشخص کنیم. با استفاده از طیف “فروس” و “چیرون” سرعت شعاعی را به طور دقیق محاسبه کردیم و پارامترهای فیزیکی و اتمسفری همه هدف هایمان را بدست آوردیم. علاوه بر این سرعت های محاسبه شده به وسیله طیف “یوکلس” در این جا ارائه شده. با مطالعه علائم دوره ای سرعت شعاعی، متوجه حضور چندین خرده سیاره و ستاره نجومی شدیم. ما ۴ سیستم سیاره ای را در اطراف ستارگان بزرگ HIP8541، HIP74890، HIP84056، HIP95124 معرفی کردیم. علاوه بر این متوجه شدیم که سیارات غول پیکر بیشتر در اطراف ستارگان پرفلز هستند، حداکثر میزان تشخیص f=16.7+15.5-5.9% در اطراف ستارگان با [Fe/H] ∼ ۰٫۳۵ dex است. به طور مشابه ارتباط مثبتی از میزان وقوع سیاره با حجم نجومی، بین M*͠   ۱٫۰-۲٫۱M و با حداکثر f=13.0+10.1-4.2% در M*=2.1M مشاهده کردیم. در نتیجه ما به این نتیجه رسیدیم که آن ها در اطراف ستارگان بزرگتر بهتر شکل گرفته اند. با محدوده حجمی   M⋆ ∼ ۱٫۰ – ۲٫۱ M. نتایج این مشاهدات یافته های قبلی گونه های خورشیدی و ستاره های میزبان POST-MS تایید می کند، و از مدل شکل گیری پیوند هسته ای بیشتر حمایت می کند.

منبع: phys

0 پسندیده شده
علی رهبری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.