استفاده از تراشه به جای کیف پول و کارت اعتباری

|
۰ دیدگاه
Electronic payment concept

تراش یا مدار مجتمع به مجموعه ای از مدارات الکترونیکی گفته می شود که با استفاده از مواد نیمه رسانا در ابعادی کوچک ساخته می شوند.

به گزارش کلیک، مردی به نام تاMeow-Ludo Meow Meow امیدوار است که روزی فرا رسد که مجبود نباشد برای پرداخت هزینه کیف پولش را با خود همه جا حمل کند.

تراشه ارتباطات میدان نزدیک (NFC) که او در پشت انگشت شست دستش کاشته است به زودی می تواند باعث شود که او پرداخت های بدون تماس را داشته باشد و یا به صورت بالقوه از امکانات حمل و نقل عمومی بهره ببرد.
Meow (او سال ها پیش اسم خودش را تغییر داد) بخشی از جنبشی است به نام بیوهکرها که در آن مردم بدن های شان را با فناوری در هم می آمیزند. در واقع تراشه NFC تنها بخش کوچکی از فداکاری او در راستای زندگی در آزمایش و علوم می باشد. پایه گذار biofoundry که آزمایشگاهی جمعی در سیدنی استرالیا است در انتخابات پیش روی استرالیا به عنوان نامزد حزب علوم شرکت دارد.
این تراشه که به هنگام لمس کردن مانند سیلندر ریز و سختی است در ماه آوریل در بدن این فرد کاشته شد. او در گفت و گو با Mashable Australia چنین ابراز کرد که کاشت این تراشه چندان دردناک نبود و شست او تنها به مدت کمی بعد از آن نرم و بی حس بود.
او گفت: اگر به کل ماجرا مثل میکروتراشه های کار گذاشته شده در سگ ها و گربه ها نگاه کنیم این فرآیند کاملا سریع و بی درد است.
در حال حاضر این تراشه تنها می تواند فعالیت های کوچکی را انجام دهد اما Meow نقشه های بزرگ تری برای آن در ذهن خود می پرورد.
در حال حاضر، اگر او انگشت شستش را بر روی NFC خوان پشت گوشی هوشمندش بگیرد، کارت بانکی ای که تراشه با خود دارد می تواند توسط آن شناسایی شود. او حتی می تواند تراشه را با اپلیکیشن های ساده دوباره برنامه ریزی کند. زمانی که ما با هم بودیم او تراشه اش را برای مکان یابی محلی که در آن بودیم با استفاده از Google Maps دوباره برنامه ریزی کرد.
او گفت: این تراشه مثل قطعهحافظه کوچکی است که می تواند کارهای با مزه ای انجام دهد.
فیل اوگدن به همراه چند تن دیگر در حال کار کردن بر روی پروژه ای است که داد و ستد های مالی را از طریق تراشه و تنها با فشار کوچک انگشت شستش بر کارت خوان بدون تماس فروشگاه ها تسهیل کند. شما می توانید به آن به عنوان Fintech در آمیخته با بیوهکینگ Biohacking فکر کنید.
این گروه پژوهشی امیدوار است تا فرا رسیدن اکتبر بتواند کاری کند که کاشت تراشه بتواند با Albert تبلت EFTOPS بانک Commonwealth  که سیستم بدون تماس معمولی است و در فروشگاه های خرده فروشی استفاده می شودکار کند. برای این که به این داد و ستدها و پرداخت ها امکان اجرا شدن داده شود نیاز است که اپلیکیشن جدیدی برای Albert ساخته شود. در این مورد با بانک Commenwealth تماس برقرار شده است.
آن ها همچنین به دنبال یکپارچه سازی تراشه با Opal که کارت حمل و نقل عمومی سیدنی است هستند.
واترز که در حال حاضر خودش هیچ تراشه ای را نکاشته است به Mashable Australia گفت که این فناوری برای انجام چنین پرداخت هایی آماده است اما شرکت ها هم باید آماده دریافت و به کار گیری آن باشند. او گفت: این فناوری به مدت ۱۰ تا ۱۲ سال وجود داشته است تنها چیزی که هست باید رابطه ای دو طرفه با بانک Commonwealth وOpal برای شناسایی آن به وجود بیاید.
اگر شرکت ها برای پذیرش آن آماده باشند این پروژه به سرعت می تواند رشد کند. در نهایت بسیار عالی است که تجارتی داشته باشید که مردم بتوانند برای کاشت تراشه ثبت نام کنند، آن را با یک برنامه کاربردی جفت کنند و کیف پول شان را دیگر دور بیاندازند.
برای Meow هدف نهایی این است که کاری کند که تراشه بتواند با سیستم مسترکارت بدون تماس پرداخت PayPass کار کند. این به Meow اجازه می دهد که از انگشت شستش برای پرداخت در بیشتر فروشگاه های سرتاسر استرالیا استفاده کند زیرا PayPass در استرالیا به صورت گسترده ای استفاده می شود.
با این وجود PayPass نیاز به حافظه بیشتری دارد و NFC خوان Meow تنها ۸۶۸ بایت حافظه دارد. او نیاز دارد تا تراشه دیگری را در انگشت دیگرش بکارد. او می گوید: شاید آن تراشه را در شست دیگرم بگذارم و این یکی را تنها برای هک کردن استفاده کنم.

پتانسیل کاشت تراشه

زمانی که این فرد برای اولین بار تراشه را دریافت کرد هیچ ایده ای نداشت که می خواهد با آن واقعا چه کار کند. با این وجود به سرعت دریافت که تراشه دو ویژگی بالقوه عمده دارد: تایید هویت و فعال سازی.
او توضیح می دهد که دو حوزه وسیعی که تراشه قادر به راه اندازی آن هاست تایید هویت است- من قطعه کوچکی از حافظه در انگشت شستم دارم که می تواند من را به صورت بی همتایی شناسایی کند- و همچنین فعال سازی امورات.
به طور خلاصه، یک چنین تراشه هایی می توانند برخی از نیازهای زندگی روزمره را مرتفع کنند. او در ادامه می گوید: کلیدها و کیف پول شما می توانند کلا با تراشه ای در دست تان جایگزین شوند.  به این ترتیب که زمانی که شما دست تان را روی فرمان می گذارید ماشین تان می تواند روشن شود.
داشتن شناساگر های منحصر به فرد در بدن می تواند لحظات پر اصطکاک زندگی را کاهش دهد. او پیشنهاد داد: وقتی من وارد یک سوپرمارکت می شوم، همان طور که وارد می شوم من را تگ می کند و هر کالایی که بخرم توسط NFC خوان تگ می شود و من تنها خریدم را می کنم و از سوپر مارکت خارج می شوم. پرداخت به صورت خودکار انجام می شود.
اگر این تراشه ها هوشمند تر شوند ظرفیتشان بسیار فراوان خواهد شد. برای مثال چه می شد اگر تراشه پرداخت داخل بدن شما با حسگر های سلامتی مرتبط بود؟ اگر در یک روز به اندازه کافی ورزش نکرده باشید این تراشه ممکن است شما را از خوردن غذای بد باز دارد. اگر حسگری داشت که با قند خون و یا ضربان قلب در ارتباط بود و یا حتی به Fitbit وصل بود، fitbit می توانست هشدار دهد که تو امروز ندویده ای و ما به تو اجازه نمی دهیم فلان بسته شکلات را بخوری.

هک کردن بدن

Meow وقتی برای وسواس و شکوه های منتقدان به هک کردن بدن ندارد. به عقیده او خیلی از مردم همین حالا هم از فناوری در بدن های شان استفاده می کنند از قبیل قدم شمارها، Implanon، IUD ها و مونیتورهای قند خون.
او توضیح می دهد که :” من خیلی علاقه مندم تا تصور مردم از حاکمیت بدن و ایده شان در باره بر هم کنش با تکنولوژی را به چالش بکشم”.
واترز موافق است که دید نه چندان جالبی حول کاشت تراشه و به طور عمده طرفیت آن ها برای ردیابی مدل Big Brotherموجود است . او می گوید: همه آن چیزی که الان می خواهم این است که از ظرفیت های آن چه در کیف پولم وجود دارد استفاده کنم و این قابلیت را در سطح یک تراشه خلاصه کنم و هیچ چیز شیطانی یا شری درباره آن وجود ندارد.
شناساگرهای منحصر به فردی که در داخل بدن کار گذاشته شده باشند ممکن است کابوس شخصی باشد که به خلوت خودش وسواس دارد اما برای Meow عصر گمنامی به سر آمده است. ما در حال حاضر به شرکت ها اطلاعات بسیار درباره داده های زیستی خودمان می دهیم مثل دسترسی به اثر انگشت در گوشی های هوشمند مان و یا تایید هویت از طریق عنبیه و چنین تراشه هایی تا حدودی می تواند این جریان را متوقف کند.
او در ادامه صحبت هایش اضافه می کند که اثر انگشت با کشیدن شست بر روی دستگاه خوانش و یا اسکن عنبیه می تواند برای شناسایی و یا تایید هویت به کار رود اما اگر ما از تراشه ها استفاده کنیم این امر بسیار راحت تر خواهد بود. به جای این که کامپیوتر اطلاعات شما را بخواند فناوری درون شما تمام آن اطلاعات را اجرا می کند.
اگر شما دارید فکر می کنید Meow از چه منبعی برای تمام این آزمایش ها الهام می گیرد هردو مرهون فرهنگی مشترک هستید. سر هم بندی شماری از سیستم های امگا برخی خاطرات کودکی او را رقم می زند اما مرز هم پوشانی زیست شناسی و کامپیوتر بود که او را شیفته خود کرد و تنها یک فیلم پاسخی برای او فراهم کرد.
Meow در پایان می گوید: اولین چیزی که می خواستم باشم یک مهندس ژنتیک بود. من پارک ژوراسیک را دیدم و می خواستم کاری انجام دهم که آن ها انجام می دهند.

منبع:mashable

0 پسندیده شده
هدی زارعی.کارشناس ارشد زبان انگلیسی. علاقه مند به فناوری های پزشکی و بیولوژیکی.
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.