۹۹٫۹۹۹۹۹۹۹ درصد از بدن شما را فضای خالی تشکیل می دهد!

|
۰ دیدگاه
rtx1uwjd

بررسی ها نشان می دهد بیش از ۹۹ درصد حجم اشیای مختلف را فضای خالی تشکیل می دهد.

به گزارش کلیک، گاهی اوقات ممکن است شما خود را شخص بسیار مهم و قابل توجهی قلمداد کنید. ممکن است شما دوستان زیادی داشته باشی و یا صاحب شغل مهم یا ماشین بزرگی باشید.

ولی احتمالا دانستن این مسئله که همه این چیز ها اعم از: دوستان، اداره و ماشین گران قیمت شما و حتی خود شما و هر آن چیزی که در جهان پهناور هستی قرار دارد از ۹۹٫۹۹۹۹۹۹۹ درصد فضای خالی تشکیل شده، شما را به تواضع وا خواهد داشت.

بگذارید این مسئله را برای شما توضیح دهیم. اندازه هر اتم با میانگین موقعیت الکترون های موجود در آن تعیین می شود، یعنی فاصله بین هسته های اتم و پوسته بیرونی نا منظم آن اندازه اتم را مشخص می کند.

هسته ها ۱۰۰ هزار برابر از اتم هایی که در آن ها قرار گرفته اند، کوچکتر هستند.

در واقع، اگر هر هسته اتم را به اندازه یک بادام زمینی در نظر بگیریم، آنگاه اندازه خود اتم فضای یک استادیوم بیس بال را اشغال می کند. اگر ما فضاهای خالی موجود در هر اتم را از بین ببریم، قادر هستیم یک انسان را در یک ذره غبار جا دهیم و یا کل انسان های موجود روی کره زمین را در حبه قند فشرده کنیم!

بنابر این جِرم (وزن) اشیا و موجودات از کجا می آید؟

atom

انرژی! اساسا همه ما از اتم ها تشکیل شده ایم که آن ها نیز از سه عنصر الکترون، پروتون و نوترون ساخته شده اند.

در سطح بنیادی تر، این پروتون ها و نوترون ها که عامل اصلی تشکیل جرم (وزن) ما هستند، خود از ذرات سه گانه بنیادی به نام کوراک (quark) ساخته شده اند.

اما جرم این کوراک ها بخش اندکی از جرم پروتون ها و نوترون ها را شامل می شود و گلئون ها (gluon) نیز که کوارک ها را در کنار یکدیگر نگه می دارند، کاملا بدون جرم هستند.

بسیاری از دانشمندان معتقدند که تقریبا اکثر جرم بدن ما به خاطر انرژی جنبشی کوارک ها و انرژی پیوندی گلئون هاست.

بنابر این اگر تمامی اتم های موجود در جهان دارای یک فضای تقریبا خالی هستند، چرا همه اشیا و موجودات سخت و جامد به نظر می رسند؟

نظریه اتم های خالی که با کنار هم قرار گرفتن، ترکیب های پیچیده ای مثل بدن ما، ساختمان ها و درخت ها را تشکیل می دهند، ممکن است اندکی گیج کننده باشد.

اگر اتم های جهان تقریبا تو خالی هستند، چرا ما نمی توانیم مانند دنیای ارواح از دیوار و اشیای مختلف عبور کنیم؟ چرا خودرو های ما به زمین فرو نمی رود تا به مرکز آن برسد و از طرف دیگر بیرون بیاید؟ چرا وقتی ما با یکدیگر دست می دهیم، دست های ما از هم عبور نمی کند؟

اکنون وقت آن است که ما در مورد منظور خود از فضای خالی اتم بازنگری کنیم، چرا که این فضایی که ما آن را خالی می نامیم به هیچ وجه تهی نیست. در حقیقت، این فضا پر از چیز های خوبی است که توابع موج و میدان های کوانتومی نامرئی از آن جمله اند.

شما می توانید فضای خالی موجود در یک اتم را مثل یک پنکه برقی با پره های در حال چرخش در نظر بگیرید. هنگامی که پره های پنکه ثابت هستند و حرکتی ندارند، می توان گفت که فضای خالی زیادی در اطراف آن وجود دارد. شما می توانید با خیال راحت دست خود را در بین فضاهای خالی موجود در بین پره ها حرکت دهید و انگشتان خود را در این فضا بجنبانید.

ولی وقتی که پنکه روشن شود قضیه کاملا فرق می کند. اگر شما آنقدر نادان باشید که دست خود را در این فضای خالی فرو کنید، پره های پنکه بدون توقف ضربه های زیادی به دست شما وارد می کند و شما را به عقب نشینی وادار می نماید.

از نظر فنی الکترون ها منابع نقطه ای (point source) محسوب می شوند؛ به این معنی که آن ها هیچ حجمی ندارند. ولی در عوض آن ها چیزی دارند که تابع موج نامیده شود و مقدار قابل توجهی از اتم را اشغال می کند.

از آنجایی که مکانیک کوانتومی تمایل به عجیب و غریب بودن و گیج کننده بودن دارد، به نحوی الکترون های بدون حجم به صورت همزمان در تمام فضای خالی اتم حضور دارند.

در این مثال، پره های پنکه را می توان با الکترون های در حال حرکت یکسان دانست که بخش اعظمی از فضای خالی اتم را با توابع موج خود اشغال می کنند. از این رو می توان گفت که فضای خالی اتم و فضای خالی کنار پره های پنکه به نحوی اشغال شده و تو پر به نظر می رسند.

شما هیچ وقت نمی توانید واقعا چیزی را در زندگی خود لمس کنید

۸۰۰px-hold_my_hand

آیا شما اکنون روی صندلی نشسته اید؟ در واقع اینطور نیست! در واقع پای شما صندلی که روی آن قرار دارید را لمس نمی کند. از آنجایی که بخش اصلی اتم های بدن شما در هسته آن واقع شده است، هنگامی که شما فردی یا شیئی را لمس می کنید، شما در حقیقت اتم های آن را حس نمی کنید.

چیزی که شما آن را حس می کنید، نیروی الکترومغناطیسی الکترون های شماست که الکترون های فرد یا شیء دیگر را دفع می کند.

از نظر بسیار فنی، شما روی صندلی ننشسته اید. شما اندکی روی صندلی شناور هستید.

در پایان می توان گفت که بدن بسیار مهم شما، در واقع فقط مجموعه ای از فضای های خالی در سیاره ای خالی در جهانی خالی است. ولی حداقل شما یک خودروی بزرگ دارید!

حمید عابدینی
حمید عابدینی هستم دانشجوی رشته زبان انگلیسی چند سالی هست که در زمینه مهارت های مختلف رایانه ای فعالیت دارم، از طراحی و مدیریت سایت گرفته تا طراحی گرافیکی.طراحی کامپیوتری جزو علایقم هست و با نرم افزار های مختلف در این زمینه کار می کنم. فعلا هم مقالات و مطالب انگلیسی رو ترجمه می کنم. امیدوارم این مطالب براتون مفید باشه
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.