استیوجابز سیستم عامل مکینتاش را نجات داد

|
۰ دیدگاه
سیستم عامل مکینتاش

مکینتاش سیستم عامل اپل است. نامی که برای همه آیفون دار ها تکراری و برای کاربران دیگر آشنا است. سیستم عامل مکینتاش مثل خود آیفون تحسین بر انگیز بوده و مخصوص همه طراحان انیمیشن و گرافیک است. اما ویژگی های این سیستم عامل به این مورد محدود نمی شود. برای آشنایی با سایر مشخصات مکینتاش با ما همراه شوید.

کلیک- اولین نسخه Mac OSX‌(که مک‌ او‌ اس‌ تن تلفظ می ‌شود)، در سال ۱۹۹۹ در دو نسخه سرور و دسکتاپ منتشر شد. از سال ۲۰۰۱ تاکنون، ۵ نسخه دیگر از این سیستم عامل وارد بازار شده است که نام‌ گذاری آن‌ ها بر مبنای گربه ‌سانان است. آخرین آن، ‌لئوپارد نام دارد که در سال ۲۰۰۷ عرضه شد. علاوه بر این برای این سیستم عامل یک نسخه فرعی برای ابزار های اپل مثل سیستم ‌عامل آیفون برای گوشی آی‌ فون، آی‌ پادتاچ و نگارشی بی‌ نام برای تلویزیون اپل ارائه شده است.

سیستم عامل مکینتاش

تاریخچها

۱ توسعه خارج از اپل:

استیو جابز بعد از آنکه در سال ۱۹۸۵ از مدیریت اپل بر کنار شد با سرمایه شخصی و وام، دست به تولید پدیده بزرگ زد که حاصل آن‌NeXT‌  بود.

این ایستگاه کاری خیلی از کامپیوتر های زمان خود، جلوتر بود اما به دلیل هزینه‌ های بالاس پیاده‌ سازی، در سال ۱۹۹۳ در بخش سخت ‌افزار به کار خود پایان داد؛ اما نرم ‌افزار آن، یعنی سیستم‌ عامل شیی ‌گرای ‌NeXTSTEP‌ دارای افسانه ای پایاتر بود.

این سیستم عامل بر مبنای هسته ماخ ‌(Mach)‌ و ‌BSD‌ طراحی شده و بر اساس زبان شیی‌ گرای ‌C‌ پیاده شده است. نکست ‌استپ، در ابتدا نسبت به ارائه خدمات مشاوره ‌ای و فروش سرویس ‌های آنلاین پرداخت اما هیچ وقت به موفقیتی تجاری دست پیدا نکرد. این هسته بعد از یک دوره تکاملی نامش را به ‌OPENSTEP‌ تغییر داد. اوپن ‌استپ از اشیای سرویسی خود جدا شده بود و می ‌شد آن را به ‌سادگی روی ماشین ‌های مختلف پیاده کرد و برای مدت کوتاهی، سان ‌مایکرو سیستمز آن را به‌ خدمت گرفت.

با این که اپل، آی ‌بی ‌ام، مایکرو سافت و حتی سان نیز در این فاصله اعلام کردند که سیستم ‌های عامل شیی‌ گرای خود را توسعه می دهند و ارائه می کنند. بالاخره در سال ۱۹۹۶، اپل با قیمت ۴۲۷ میلیون دلار اوپن ‌استپ را خرید و پایه سیستم‌ عامل ‌Mac OSX‌ قرار داد.‌ ‌

۲ توسعه داخلی:

در همین روزها بود که اپل با مشکلات تجاری روبرو شد و سیستم عامل قدیمی مک ‌او‌اس داشت به محدودیت ‌های خود نزدیک می‌ شد. از سال ۱۹۹۴ تلاش‌ های زیادی برای جایگزینی مک ‌او‌اس انجام شد اما همه آن‌ ها به بن بست رسیدند تا بالاخره در سال ۱۹۹۶ این پروژه کاملا متوقف شد.

بعد از این که اوپن استپ را اپل خرید، استیو جابز مشاور شرکت شد و شروع به کار روی سیستم عامل بعدی را با اسم رمز راپسودی شد.

اپل سعی کرد با اعلام این که توسعه‌ دهندگان می‌ توانند از کتابخانه‌ های این سیستم عامل استفاده کنند و نرم ‌افزار های خود را گسترش دهند به دنبال حمایت و جذب کاربران بود. اما، ادوبی ‌(Adobe)‌ به ‌عنوان یکی از توسعه‌ دهندگان مخالفت خود را با این کار اعلام کرد. دلیل این موضوع هم به خاطر خود اپل بود به دلیل بدقولی که با شکست در عرضه مک ‌او‌اس بعدی داشت.

۳ تغییر جهت، تحت سرپرستی جابز:

این از دست دادن اعتبار، باعث شد که هیات مدیره به جیل ‌آملیو ‌(Gil Amelio)‌ مدیر وقت اپل اعتماد خودشان را از دست بدهند و از استیو جابز بخواهند که هدایت مجدد اپل را در دست بگیرد. طی دو سال آتی، تمام تلاش ‌های اپل مبتنی بر این بود که واسط های زبان برنامه ‌نویسی خود را به کتابخانه‌ یونیکسی کربن منتقل کند. بدین ترتیب، تمامی نرم ‌افزار های قدیمی این سیستم عامل، با ‌Mac OSX‌ هم سازگار می ‌شدند. ‌

در این موقع لایه ‌های پایینی سیستم عامل (هسته ماخ و لایه‌های بالای آن) مجددا مورد بررسی قرار گرفتند و با مجوز منبع ‌باز منتشر شدند. این هسته ‌با عنوان داروین ‌(Darwin)‌ مطرح است. هسته داروین که مبنای بسیاری از پیاده ‌سازی‌ های یونیکسی است سیستم عاملی پایا و انعطاف ‌پذیر را عرضه می‌ کند. مک او‌اس‌ تن نسخه سرور که با رابط کاربری تغییر یافته مک ‌او‌اس عرضه می‌ شد، از قالب جدیدی به نام آکوا استفاده می‌ کرد. آکوا تغییر عمده‌ ای نسبت به مک ‌او‌اس داشت و با قابلیت‌ هایی مثل آنتی ‌آلیاز کردن متون و گرافیک ‌ها، سایه‌ زنی، براق کردن و شفافیت و انیمیشن به عوامل رابط گرافیکی، کاملا چشمگیر بود. ‌با این حال توسعه آکوا که بر پایه موتور نمایشی اوپن ‌استپ بود متوقت شد و به توسعه موتوری که با مجوز رایگان عرضه می‌ شود، به نام کوارتز پرداخته شد.

تطبیق:

۱ نرم‌ افزار:

مک ‌او‌اس و ‌Mac OSX‌ به‌ علت اینکه توابع برنامه‌ نویسی اوپن‌ استپ با همکاری شرکت سان نوشته شده است و تطابقی با مک ‌او‌اس ندارد و قابلیت تطبیق مستقیم را ندارند. به همین دلیل، با توسعه نخستین نسخه  ‌Mac OSX‌، امولاتوری برای این موضوع ایجاد شد.‌ ‌‌Mac OSX‌ پشتیبانی نیرومندی از جاوا دارد. نرم ‌افزار هایی که در زمان جاوا نوشته می ‌شوند با سیستم سازگاری دارند و با حفظ این امتیاز، قابلیت چند پلت ‌فرمی را هم می گیرند.

۲سخت ‌افزار:

در ابتدای عرضه  ‌Mac OSX‌، بستر سخت ‌افزاری استاندارد برای این سیستم عامل، بر مبنای پردازنده ‌های ‌ PowerPC‌  نسل‌ های  ‌G‌۳، ‌G4‌  و ‌G5‌ بود. نسخه ‌های بعدی مک از سخت ‌افزار های قدیمی ‌تر پشتیبانی نمی‌کردند.
برای نمونه، پانتر از ‌G3‌ پشتیبانی نمی‌ کرد و تایگر پشتیبانی ‌G4‌ را رها کرد. با عرضه لئوپارد در سال ۲۰۰۷، اپل پشتیبانی از پردازنده‌ های ‌ G3‌ و ‌G4‌ را کاملا کنار گذاشت.

انتقال به اینتل:

در سال ۲۰۰۲، شایعه ‌ای مطرح شد که اپل قصد دارد سیستم عامل خود را بر پردازنده‌ های اینتل ارائه کند. در سال ۲۰۰۵ و با رشد این شایعه استیو جابز اعلام کرد که طی دو سال آینده به‌ طور کامل به روی بستر اینتل می رود. اپل قبل از این، سیستم عامل خود را فقط یک بار از پردازنده‌ های موتورولای ۶۸۰۰۰ به پردازنده‌ های ‌PowerPC‌ انتقال داده بود.

2 پسندیده شده
نفیسه فصیحی
نفیسه فصیحی کارشناس ارشد برنامه ریزی توریسم هستم. علاقمند به حوزه نویسندگی، محتوا و بازاریابی. حدود سه سالی هست که در زمینه تولید، بازنویسی، تدوین، سئو و بهینه سازی محتوا فعالیت دارم. در حال حاضر مدیریت محتوای فارسی دو سایت رزرو آنلاین هتل ( egardesh.com ، samita.com) را بر عهده دارم و همزمان با مجله اینترنتی کلیک همکاری می کنم.
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.