پروژه بزرگ اتصال دریای خزر به خلیج فارس یک گام تا اجرا

|
۶۸ دیدگاه
۱۲

مقامات کشورمان از کلید خوردن پروژه اتصال دریای خزر به خلیج فارس پس از توافق با روسیه خبر داده اند. این پروژه در چند مرحله انجام خواهد شد، که فاز اول آن شیرین سازی آب خزر است پس از وقفه ای که در اجرای آن ایجاد شده بود، مجددا انجام خواهد شد.

به گزارش کلیک، مهدی سنایی، سفیر ایران در روسیه چندی پیش در جمع دانشجویان در سنت‌پترزبورگ تائید کرد: مسکو و تهران در حال توافق برای حفر کانال کشتیرانی از دریای خزر به خلیج فارس هستند.

سنایی بدون اشاره به جزئیات این طرح افزود: هرگونه کانالی که این دو دریا را به هم متصل کند باید از خاک ایران عبور کند. بله، این موضوع مورد بحث قرار گرفته است.

دریای خزر بزرگترین دریاچه جهان است که ۷ هزار کیلومتر خط ساحلی با ایران، روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان دارد.

به گفته سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، این کشور، جمهوری آذربایجان و ایران، توافق کردند که مذاکرات را درباره کریدور حمل و نقل شمال – جنوب تسریع بخشند.

بخشی از این کریدور در امتداد ساحل غربی دریای خزر از روسیه به ایران از طریق جمهوری آذربایجان قرار خواهد داشت.انتظار می‌رود کریدور شمال – جنوب زمان حمل و نقل محموله‌ها از هند به آسیای مرکزی و روسیه را کاهش دهد.در حال حاضر، حدود ۴۰ روز طول می‌کشد تا یک کشتی، کالاها را از بمبئیِ هند به مسکو برساند اما این کریدور این زمان را به ۱۴ روز کاهش خواهد داد. این کریدور همچنین کانال سوئز را که عوارضی گران اخذ می‌کند دور می‌زند.

همچنین با اجرای این پروژه، انتقال ۵۰۰ میلیون متر مکعب آب به استانهای مرکزی ایران و نهایتا، تکمیل این پروژه با ایجاد کانالی برای اتصال دریای خزر به خلیج فارس که هزینه آن طبق اظهارات مجید نامجو وزیر انرژی ایران، تا ۷ میلیارد دلار برآورد شده است. همچنین این کانال ارتباطی آبی به گفته مسئولین قابل کشتیرانی خواهد بود.

۸۹۱۸۸_۸۲۵

اختلاف سطح دریای خزر و خلیج فارس

یک نکته در اینجا وجود دارد؛ اینکه سطح دریای خزر ۲۸ متر پایین تر از سطح آبهای آزاد (خلیج فارس) است و مسیر شمال-جنوب ایران با بیش از ۲ هزار کیلومتر فاصله دارای پستیها و بلندیهای زیادی مانند ارتفاعات البرز و پستیهای دشت کویر و دشت لوت است. در همین زمینه موافقان و مخالفانی با اجرای این طرح وجود دارند که به بررسی بخشی از نظرات آنها می پردازیم:

دیدگاه مخالفان طرح
دکتر اسماعیل کهرم، کارشناس ایرانی مسائل محیط زیست در همین زمینه اظهار داشت که ایده اتصال دریای خزر به خلیج فارس، از زمان ناصر الدین شاه وجود داشته، در زمان آقای هاشمی رفسنجانی نیز مطرح شده و تاکنون ادامه داشته، اما این پروژه تاکنون عملیاتی نشده و قابل اجرا نیز نیست. “ایده انتقال آب دریای خزر برای مصارف خانگی، کشاورزی و صنعتی به استانهای مرکزی از جمله سمنان هست، اخیرا مطرح شده، اما شوری آب دریاچه خزر ۱۳ میلی گرم در هر لیتر است که قابل استفاده در این زمینه ها نیست، صرفه اقتصادی هم ندارد. از طرفی خاک سمنان و مناطق مرکزی قابل کشت نیست، کلا شن و خاک رس است. برای کدام مصارف کشاورزی و صنعتی قرار است این پروژه چند میلیاردی عظیم انجام شود؟”.

وی به عملی نشدن پروژه انتقال آب خزر به دریاچه رو به خشک شدن ارومیه که هنوز هم روی کاغذ مانده و پروژه انتقال آب رود ارس به دریاچه ارومیه اشاره و در خصوص پروژه کانال خزر-خلیج فارس اظهار ناامیدی کرد.

۱۵۰۱۱۴۱۴۳۷۰۷_iran_drought_640x360_mehr_nocredit

دکتر چنگیز اسماعیل اف، کارشناس علوم جغرافی و رئیس مرکز تحقیقات خزر در دانشگاه دولتی باکو نیز درباره این پروژه می گوید: که با توجه به پستی-بلندی های موجود در مسیر شمال-جنوب، ایران ناگزیر است در مسیر سربالایی این کانال در چندین منطقه آبگیرهای بزرگی احداث کند تا از سرریز شدن آب کانال جلوگیری کند. مسیرهایی با این خصوصیات، مانند کناره های البرز انبوهی از جمعیت را در خود جای داده است که باید زمینها و خانه های اطراف پروژه تخلیه شود. “همچنین ایجاد آبگیر باعث افزایش خطر زلزله خواهد شد، مانند آنچه که در داغستان یا منطقه “مینگه چویر” قفقار اتفاق افتاد. در حالت عادی، ایجاد آبگیر باعث می شود سالانه تا ۳۰۰ زمین لرزه با مقیاس پایین در منطقه اتفاق افتد، اگر این منطقه مانند مناطق شمالی ایران زلزله خیز نیز باشد، باید ریسکهای ایجاد آبگیرهای بزرگ به دقت در نظر گرفته شود.

jamnewsimage17000635

به گفته وی، ایجاد یک کانال برای عبور کشتیهای کوچک حداقل ۵ متر ارتفاع و ۱۰۰ متر عرض لازم دارد و با توجه به طول این کانال که بیشتر از ۲ هزار کیلومتر خواهد بود، نیاز به حداقل یک دهم حجم آب رودخانه ولگای روسیه که ۸۵ درصد آب خزر را تامین می کند وجود دارد. آیا همسایه های شمالی ایران با این پروژه موافق خواهند بود؟ طبیعتا خیر.

caspian-sea-water

دیدگاه موافقان
موافقان طرح را عمدتا مسئولین اجرایی دولتی تشکیل می دهند که با رویکرد دستیابی به اشتغال پایدار(ایجاد بیش از ۲ میلیون فرصت شغلی جدید در کشور)، توسعه گردشگری و توسعه عادلانه نقاط مختلف جغرافیایی کشور و درآمد زایی بالای کشور از تردد کشتی ها و از همه مهمتر تقویت قدرت استراتژیک کشور در این کانال سخن می گویند و با استناد بر اینکه موافقت کشور روسیه و کشورهای شمالی دریای خزر را برای اجرای این پروژه عظیم گرفته اند، در اجرای سریع تر آن می کوشند.
لازم به ذکر است که روسیه و کشورهای شمالی دریای خزر نیز در صورت اجرای این طرح بسیار منتفع خواهند شد و از هزینه های حمل و نقل و وابستگی به کانال پرهزینه سوئز بی نیاز خواهند شد.

resized_1922270_767

دیدگاه ناظرین بی طرف 

عده ای نیز بر این عقیده هستند مسئولین دولتی ایران با دیدن پروژه ای تقریبا مشابه در کشور بلژیک که از طریق کانال های آبی ارتباط بین مکان های مختلف در کشورش را فراهم کرده می توانند چنین پروژه ای را در سطخی بزرگتر در ایران پیاده سازی نمیاند ولی توجه به این نکته خالی از لطف نیست که بلژیک در سرزمینی بارانی قرار گرفته و کشوری کوچک محسوب می شود و به هیچ وجه پستی بلندی هایی که در مسیر خزر تا خلیج فارس در سر راهش قرار دارد، را در مسیر کانال های خود نمی بیند.

۱۱۴۸۹۵_۶۶۴

دو مسیر جداگانه

در گزارش های اولیه مسیر ایران رود بر پایه بررسی های جغرافیایی و زمین شناسی دو مسیر برای آبراه پیشنهاد شده است.

شروع مسیر اول از خلیج کوچک واقع در باختر خلیج چابهار به سوی شمال آغاز می شود و پس از گذشتن از کنار شهر بم، کویر لوت را پشت سر می گذارد، از کنار کویر نمک و شهر طبس به سوی شمال عبور می کند، در حوالی یک صد و سی کیلومتری خاور شاهرود به سوی شمال باختری متمایل می شود و پس از گذشتن از کنار گرگان به بندر ترکمن در دریای خزر می رسد.

مسیر دوم از ناحیه میان چابهار و بندر جاسک آغاز می شود و پس از گذر از کنار شهر بم هم چون مسیر شماره یک تا طبس می رود و آن گاه به سوی شمال باختری می رود. به فاصله پنجاه کیلومتری جنوب باختری از شهر سمنان می گذرد و در فاصله یکصدکیلومتری خاور تهران از میان رشته کوه البرز به شهر ساری می رسد و با گردش به سوی خاور به بندر ترکمن خاتمه می یابد.

در ازای آبراه بین ۱۴۶۵ کیلومتر (۹۱۰ مایل) و ۱۶۰۰ کیلومتر (۱۰۰۰ مایل) برآورد شده است.بدین ترتیب در بیشتر مسیر باید کانالی به ژرفای ۵۰۰ متر کنده شود. از آن جا که سطح دریای خزر نزدیک به ۲۹ متر از سطح دریای آزاد پایین تر است، در بخش کوچکی از مسیر در شمال ایران از الگوی کانال «پاناما» استفاده شده است و تالابچه هایی ساخته خواهد شد که از سرازیر شدن آب دریای آزاد به دریای مازندران جلوگیری به عمل آید.

واکنش خشن و همراه با تحریم آمریکا نسبت به اجرای این پروژه

اما طرح اتصال دریای خزر به خلیج فارس ناراحتی و ممانعت غرب را در پی داشته، به‌طوری که آمریکا از سال ۱۹۹۷، این طرح را در فهرست تحریم‌های خود علیه ایران قرار داده است.

روزنامه ایتالیایی «ایل جورناله» (Il Giornale) در گزارشی در سایت خود به قلم “فابریتزیو جانامئا” و با عنوان «ایران غرب را به چالش می‌کشد»، به موضوع کانال قابل کشتیرانی میان ایران و روسیه که خلیج فارس را به دریای خزر متصل کند، پرداخته و می‌نویسد: «پوتین و روحانی این گونه غرب را به چالش می‌کشند».

«ایل جورناله» واقعی بودن اتصال ایران به اورآسیا را به صحبت‌های مهدی سنایی، سفیر ایران در روسیه در خلال دیداری با تعدادی از دانشجویان در سن پترزبورگ که به طور علنی قصد دولت تهران برای ایجاد این فعالیت گستردۀ زیرساختی را اعلام نمود، استناد می‌کند. سنایی به خبرگزاری تاس روسیه گفته بود: «آری، اندیشۀ احداث این کانال در مرحلۀ بحث است».

۱۳۳۱۵۵۲

این سایت ایتالیایی ساخت یک کانال قابل کشتیرانی که به طور کامل از ایران عبور می‌کند را نه فقط به نفع روسیه، بلکه با اشاره به ٧٠٠٠ کیلومتر ساحل ممتد دریای خزر، این نفع را برای قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان نیز می‌داند.

این گزارش درباره نفع روسیه از این اتفاق می‌نویسد: «سرانجام ممکن است بعد از چندین قرن، دسترسی به اقیانوس هند برای روسیه امکان پذیر گردد. زیرا از آخرین دهه‌های قرن نوزدهم مهندسان روسی تلاش کردند کانالی قابل کشتیرانی ایجاد کنند که این امکان را به روسیه در زمان حکومت تزار بدهد که بدون عبور از تنگۀ بسفر، به راحتی به خلیج فارس و اقیانوس هند دسترسی پیدا کنند».

آمریکا در سال ۱۹۹۷، طرح اتصال دریای خزر به خلیج فارس را در فهرست تحریم‌های خود علیه ایران قرار داد. شرکت‌ها و کشورهایی هم که در نظر داشتند در این پروژه به تهران کمک کنند، به مجازات‌های مالی و اقتصادی گرفتار می‌شدند

نویسنده در ادامه، امکان این‌که کشتی‌های روسی و ایرانی نه تنها از عبور اجباری از آب‌های ترکیه، بلکه حتی از آب‌های مصر امتناع ورزند را دلیل اصلی دو کشور برای حرکت به سمت تبیین این پروژه معرفی می‌کند و می‌نویسد: «عملیات مربوط به کانال ایرانی، عملیاتی است که چنانچه به پایان برسد از نظر جغرافیای سیاسی، راهبردی خواهد بود. روسیه دسترسی فوری به دریای مدیترانه و اقیانوس هند خواهد داشت آن هم بدون عبور از تنگۀ بسفر و کانال سوئز. با توجه به روابط کنونی کرملین با آنکارا، این چیز کم اهمیتی به شمار نمی‌آید. در رابطه با مصر باید گفت که در کنوانسیون قسطنطنیه که در سال ١٨٨٨ تنظیم گردید، کشتی‌های تمامی کشورها در دوران صلح و نیز جنگ حق عبور آزادانه از کانال سوئز را دارند. اما هیچ چیز معلوم نیست. تاریخ این موضوع را به اثبات می رساند. در سال ١٩۴٨ زمانی که که جنگ اعراب و اسرائیل (رژیم صهیونیستی) به تازگی به پایان رسیده بود، کشور مصر این کانال را به روی کشتی‌های اسرائیلی بست. البته این یک داستان قدیمی محسوب می‌شود، اما ممکن است بار دیگر تکرار شود».

«ایل جورناله»: امکان اینکه کشتی‌های روسی و ایرانی نه تنها از عبور اجباری از آب‌های ترکیه بلکه حتی از آب‌های مصر امتناع ورزند، این دو کشور را به سمت تبیین این پروژه سوق می‌دهند

این رسانه ایتالیایی برای برشمردن مزایای فراوان این کانال برای ایران، به گزارش مجلۀ آنلاین «نیو ایسترن آتلوک» (New Eastern Outlook) اشاره می‌کند که نوشته بود: «ایران به لطف احداث این کانال می‌تواند حدود دو میلیون شغل ایجاد کند و باعث توسعۀ بیش‌تر استان‌های شرقی کشور از طریق ایجاد زیرساخت‌های پشتیبانی مانند فرودگاه‌ها یا کارخانه‌های کشتی‌سازی گردد».

اتصال دریای خزر به خلیج فارس

مجلۀ آنلاین «نیو ایسترن آتلوک»: ایران به لطف احداث این کانال می‌تواند حدود دو میلیون شغل ایجاد کند و باعث توسعۀ بیش‌تر استان‌های شرقی کشور از طریق ایجاد زیرساخت‌های پشتیبانی مانند فرودگاه‌ها یا کارخانه‌های کشتی‌سازی گردد.

«ایل جورناله» در گزارش خود به پیشینه این پروژه نیز اشاره می‌کند که ایران نخست به فکر این فعالیت افتاد و آن را به مسکو پیشنهاد داد که البته به دوران قبل از آقای روحانی برمی‌گردد: «در واقع این پروژه در سال ٢٠١٢ توسط محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور وقت به تصویب رسیده بود. زمانی که تحریم‌های اعمال شده از سوی غرب هنوز بر ایران فشار می‌آوردند. در واقع به محض آنکه تحریم‌ها به‌طور مستقیم توسط واشنگتن لغو گردیدند، این پروژه بار دیگر به جریان افتاد».

این گزارش باز به نقل از «نیو ایسترن آتلوک» در همین رابطه می‌نویسد: «پیش از این در سال ٢٠١٢ شرکت مسکن خاتم الانبیاء وابسته به سپاه پاسداران انقلاب ایران هزینۀ این پروژه را حدود ٧ میلیارد دلار برای ده سال کار برآورد نمود».

این سایت خبری طرح‌های مسیر این کانال را نیز معرفی می‌کند: «دولت ایران چهار سال پیش دو مسیری را که این کانال در حال حاضر می‌تواند دنبال کند، شناسایی نمود و از راه‌های بلند آبی بهره جست. راه نخست که کوتاه‌تر است، در غرب قرار دارد و سلسله جبال مرتفع غرب را قطع می‌کند. دومی در شرق است که بلندتر بوده، اما امکان بهره‌برداری کشاورزی از مناطق کویری را فراهم نموده و مانع از آن می‌گردد که از تنگۀ هرمز که ایران با عمان در آن شریک است، استفاده گردد».

پروژه اتصال دریای خزر به خلیج فارس

سایت‌های روسی مانند اسپوتنیک و راشاتودی نیز با انتشار گزارشاتی بر اهمیت استراتژیک طرح ایجاد کانال از خزر به خلیج فارس تاکید کردند.

«ایل جورناله» در انتها نیز به چالش غرب نسبت به این پروژه که مسکو و تهران آن را به عنوان ” جایگزینی معتبر برای غرب” می‌بینند، اشاره می‌کند که کاری جز تماشا نمی‌تواند انجام دهد.

در همین رابطه سایت‌های روسی مانند اسپوتنیک و راشاتودی نیز اقدام به انتشار گزارش کرده و بر اهمیت استراتژیک آن تاکید کردند. نکته مهم این موضوع فارغ از امکان عملیاتی شدن این پروژه، ناراحتی و ممانعت غرب و ترکیه از ساخت این کانال است؛ به‌طوری که آمریکا در سال ۱۹۹۷، طرح اتصال دریای خزر به خلیج فارس را در فهرست تحریم‌های خود علیه ایران قرار داد. شرکت‌ها و کشورهایی هم که در نظر داشتند در این پروژه به تهران کمک کنند، به مجازات‌های مالی و اقتصادی گرفتار می‌شدند.

این موضوع نشان می‌دهد که غرب به رهبری آمریکا تا چه اندازه از افزایش قدرت روسیه و ایران از نظر اقتصادی و کاهش وابستگی این کشورهای مستقل، در وحشت هستند.

در پایان رسانه کلیک از مخاطبین خود می خواهد در مورد انجام و یا عدم انجام این پروژه نظرات خود را بیان نمایند تا شاید مسئولین امر بیشتر در جریان دیدگاه های شما عزیزان قرار گرفته و تصمیم بهتر و شایسته در این زمینه اتخاذ گردد.

منابع مورد استفاده :

سایت خبری مشرق نیوز

سایت خبری تابناک

سایت خبری راشاتودی

48 پسندیده شده
محمدرضا مرتضایی
از این نویسنده

۶۸ دیدگاه

توسط: ایرانی

جالبه که شبکه دولتی TRT ترکیه تو مطلبی که سال گذشته با عنوان “در صورت انتقال آب خزر به سمنان فاجعه محیط زیستی رخ خواهد داد” با این طرح مخالفت کرده بود.
کاملا مشخصه که ترکیه از ایجاد کانال بین دریای خزر و خلیج فارس وحشت داره و این رو به ضرر خودش میدونه.
درسته که سوء مدیریت زیادی تو کشور وجود داره اما در هر حال نباید تو اجرای این پروژه که اقتصاد ایران رو متحول میکنه و توسعه و درآمد پایداری برای کشور خواهد داشت، تعلل کرد.

توسط: علی حسینی

تا به حال ۱۱ دولت اومدن و رفتن و حدود ۳۵ سال هست که دارن مصلی تهران رو که وسط شهر قرار داره با همه جور امکانات رو میسازن که احتمالا ۳۵ سال دیگه هم طول خواهد کشید . اگه مرد هستید این رو تموم کنید ، احداث کانال دریایی بین دریای خزر و خلیج فارس پیش کش آقایون .

توسط: لیلا

تو خدا خزر رو هم خشک نکنید.

    توسط: محمد حسن

    سلام
    سطح آبهای آزاد بالاتر از خزر هست(۲۸متر)
    یعنی آب به درون خزر تزریق میشه
    که اگه کنترل نشه خیلی از شهر ها زیر آب میرند

توسط: اسماعیل

این طرح هم مثل بقیه طرحهای دولت قبل غیر از بدبختی و ضرر برای مردم چیزی نداره.بجای این کارها و به تاراج دادن بیت المال به فکر مردم باشید کشوری که فقر و فحشا توش بیداد میکنه نیاز به این طرحها ندلره،نیاز داره مشکلات مردم برطرف بشه

توسط: لیلا

کلی هزینه میکنن بعدش وسط کار روسیه و سازمان ملل به خاطر کم شدن آب دریای خزر مخالفت میکنن و این هم میره کنار پروژه های ناتموم با اتلاف کلی از سرمایه مملکت.لطفا مترو هشتگرد و پرندو پردیس و … تمام کنید.البته اگه آب به زمینهای همشهریهای آقای احمدی نژاد و آقای روحانی توی سمنان برسه براشون کافیه دیگه مطمئن باشید تا دریای خزر ادامه اش نمیدن.

    توسط: ایرانی

    کم شدن آب دریای خزر ؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!
    حالت خوبه؟
    سطح دریاچه خزر حدود ۲۷ متر پایین تر از آب های آزاد هستش و در صورت اتصال به خلیج فارس باید گیت های متعددی تو مسیر این کانال بزنن تا سطح آب دریاچه خزر بالا نیاد.

توسط: محمد حسن

سلام
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل…

این رو بدونید که هر تغییری یه سری عوارض بد و خوب داره
دوستان همه از بدی های طرح گفتند لکن خوبی های آن بیشتر است

به هر حال کشور ایران به شدت به سمت خشک سالی میره و باید آب به درونش تزریق بشه.
قطعا در این بین ی تعدادی از هم وطن ها(شاید من هم بینشون باشم) آسیب می بینند ولی در کل پروژه خوبی هست

هر چند با دزدگاه شدن ایران و خیلی طول کشیدن بسیاری از پروژه های پیش پا افتاده قبلی ،هیچ امیدی به انجام این پروژه نیست

توسط: حمیددورودیان

میشه هر ایرانی حدود ۳۵۰هزارتومان .
همه ایرانی هارو سهامدار این طرح کنند که همه سهیم باشن . البته نه اینکه اوراق بفروشن بعد از سودش پول ملت و بدن بعد مال دولت بشه . بعدسازمان خصوصی سازی توی یک مزایده سوری اون و به یک شرکت معلومالحال بفروشه
اصلا ولش کن نمی خواد بسازید آخرش که می رسه به خودشون بعد میگن یه نسکافه کنار کانال بخورید ۱۰۰ هزارتومان می گیرن یعنی ما هر دفعه کلاه سرمون می ره

توسط: علی

از همه مسولین خواهش می کنم اول پرونده های باز شده نظیر اختلاس ها ، پرونده های نفتی ، حقوق های نجومی ، بی ارزش شدن پول ملی ، وضعیت بیمارستان ها ، دادگاه ها و … را به سرانجام برسونا بعدش ان شاالله میریم سر پروژه بعدی …

توسط: fhfh

من نمیدونم با احداث این کانال چطوری روسیه برای رفتن به دریای مدیترانه از تنگه بوسفر یا کانل سوئز عبور نمیکنه. مگه اینکه آفریقا رو دور بزنه

توسط: ایرانی

مطمئن باشین تعدادی از نظرهای مخالف اتصال دریاچه خزر به خلیج فارس از طرف ترکیه یا طرفدارهای اون نوشته شده!

    توسط: مجید روحانی فرد

    سلام امیدوارم یه کار کارشناسی و دقیق برای این پروژه انجام بشه، حتی اگه چندین سال لازم باشه جهت این پروژه تحقیق و پژوهش کرد ، بعد در مورد آن تصمیم گیری کرد ،که منافع کشورمون در اولویت باشه نه کشورهای دیگه.

توسط: آبادپور

بنده با خواندن برخی نظرات فقط به این نتیجه میرسم که از کوزه همان فرون تراود که در اوست

توسط: علي

دکتر کردوانی یک بار گفتند این پروژه در زمان پهلوی دوم مطرح و رد شده است چرا که باعث نابودی ایران و ایرانی می شود. خدا لعنتتون کنه به خاطر رویای دسترسی به آبهای ازاد پطر کبیر میخواهید ایران و ایرانی را ریشه کن کنید !!!

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.