چرا خطر ابتلای مردان به بیماری های مختلف بیشتر از زنان است؟

|
۰ دیدگاه
مبتلا شدن به بیماری

یافته های دانشمندان نشان می دهد که ویروس ها در زنان نسبت به مردان کمتر خطرناک هستند و خطر ابتلای مردان به بیماری های مختلف، بیشتر از زنان است. اکنون دانشمندان به دلیل این موضوع پی بردند. برای دانستن جزئیات بیشتر با ما همراه باشید.

به گزارش کلیک، یکی از سوالاتی که همیشه در دنیای پزشکی، ذهن پزشکان را درگیر خود کرده است این است که چرا نشانه های برخی از بیماری های عفونی خاص در مردان شدیدتر از زنان است.

احتمال مرگ مردان مبتلا به بیماری عفونی سل، ۱٫۵ برابر بیشتر از زنان است و هنگامی که بدن آن ها توسط ویروس پاپیلوم انسانی یا HPV آلوده می شود، احتمال ابتلای آن ها به سرطان نسبت به زنان پنج برابر است. به تازگی دانشمندان دریافته اند که چرا زنان میزبان ارزشمندتری برای پاتوژن ها هستند؛ بنابراین پاتوژن ها در بدن زنان برای افزایش بیشتر عمرها آن ها نسبت به مردان، تکامل یافته اند. همانطور که می دانید پاتوژن ها همان ویروس و باکتری های بیماری زا هستند و شاید از خود بپرسید چگونه یک عامل بیماری زا می تواند باعث افزایش عمر زنان شود و چرا بدن زنان میزبان خوبی برای پاتوژن ها محسوب می شود؟ در ادامه به این سوال پاسخ خواهیم داد.

یکی از دانشمندان عضو تیم تحقیقاتی به نام آبِیدا اذعان کرد که با توجه به حفظ جمعیت زنان، می توان فهمید که ویروس ها خطر کمتری برای آن ها دارند.

وی معتقد است که ویروس ها به دلیل اینکه می خواهند از مادر به فرزند انتقال پیدا کنند، خطر کمتری برای زنان دارند و این انتقال هم می تواند از طریق شیردهی انجام شود و هم می تواند در هنگام تولد نوزاد صورت گیرد.

ابتدایی ترین فرضیه ای که در این مورد می توان مطرح کرد این است که با وجود اینکه بیماری، آشکارترین نشانه آلوده شدن بدن ما به ویروس ها یا باکتری ها است، اما هدف اصلی ویروس ها و باکتری ها در بدن زنان چیزی غیر از بیمار کردن زنان است و هدف اصلی آن ها انتقال از بدنی به بدن دیگری است.

زمانی که فردی به یک بیماری عفونی مبتلا می شود، پاتوژن های موجود در بدن بیمار نیز همانند او تحت تاثیر قرار می گیرند؛ زیرا در صورتی که فرد به دلیل بیماری بستری یا فوت شود، دیگر فرصتی برای انتقال و فراگیر شدن پاتوژن ها وجود نخواهد داشت.

یکی از دانشمندان اذعان کرد که بیماری چیزی نیست که پاتوژن ها نقش ویژه ای در به وجود آمدن آن داشته باشند؛ زیرا در صورت مبتلا شدن فرد به بیماری، خود پاتوژن ها نیز با مشکل مواجه می شوند.

تصور کنید که خود شما یک ویروس یا باکتری بودید و می توانستید از فردی به فرد دیگری منتقل شوید (که شامل انتقال از بدن مادر به بدن فرزند می شود)! قطعا شما بدن یک زن را به عنوان یک میزبان انتخاب می کردید؛ زیرا در این صورت هم می توانستید از طریق روابط روزانه او با دیگران، افراد دیگری را نیز آلوده کنید و هم می توانستید در هنگام تولد فرزندانش، از بدن او به بدن فرزندش منتقل شوید. در مقابل مردان قرار دارند که تنها از طریق تماس داشتن با دیگران، می توانند امکان انتقال ویروس به دیگران را فراهم کنند و امکان انتقال ویروس از بدن آن ها به بدنی دیگر در هنگام بارداری، تولد فرزند و یا شیردهی وجود ندارد.

آبیدا و سایر اعضای تیم تحقیقاتی او تصمیم گرفتند در مورد اینکه چرا برخی از پاتوژن ها تنها بدن زنان را برای میزبانی ترجیح می دهند، به تحقیق و بررسی بپردازند. محققان در این تحقیق به جای توجه به واکنش پاتوژن ها، راهبرد آن ها را در نظر گرفتند.

دانشمندان به جای توجه به تفاوت های سیستم ایمنی زنان و مردان و همچنین نقش این تفاوت ها در افزایش شدت نشانه های بیماری، این موضوع را کانون توجه خود قرار دادند که آیا پاتوژن ها برای دستیابی به چنین نتایجی، کار خاصی انجام داده اند یا نه.

آبیدا عنوان کرد که نتیجه تحقیقات ما را که واقعاً شگفت زده کرد و دریافتیم که دلیل تفاوت پرآزاری یک عامل بیماری (میزان خطرناک بودن آن) در میان زنان و مردان به میزان بسیار زیادی به خود شخص بستگی دارد و خود پاتوژن ها در این روند نقش چندانی ندارند.

وی افزود که دانشمندان تصمیم گرفتند یک بار دیگر در تحقیقات خود، خود پاتوژن ها را مورد بررسی قرار دهند و ببینند آیا در انتخاب طبیعی خود در بدن زن و مرد رفتار متفاوتی را نشان می دهند یا نه. آن ها برای انجام این تحقیقات یک مدل ریاضی برای انتقال پاتوژن در بین زنان و مردان ایجاد کردند و از آن برای آگاهی یافتن از بهترین راهبردی که می تواند مناسب یک ویروس خاص باشد، استفاده کردند.

ویروسی که آن ها در این آزمایش مورد بررسی قرار دادند، ویروس تی لنفوتروپیک انسانی نوع ۱ (HTLV-1) بود که در مناطقی همچون ژاپن، کارائیب و مناطق غربی آفریقا یافت می شود.

نتایج تحقیقات آن ها نشان داد که احتمال اینکه این ویروس موجب ایجاد سرطان خون سلول T (که بیماری مرگباری است) در افراد بزرگسال شود، در کشور ژاپن در مردان ۳٫۵ برابر زنان است؛ اما این احتمال در منطقه کارائیب، در میان هر دو جنس تقریبا یکسان است.

محققان با در نظر گرفتن اینکه فراگیر شدن ویروس با انتقال در بین هر دو جنس و یا با انتقال از مادر به فرزند در دوران شیردهی صورت می پذیرد؛ تصور می کنند که با توجه به تفاوت های انتقال ویروس از طریق شیردهی مادر به فرزند در کشور ژاپن و منطقه کارائیب، می توان نتایج را تشریح کرد.

آبیدا توضیح داد که تعداد زنانی که در ژاپن فرزندان خود را با شیر خود تغذیه می کنند، نسبت به زنان منطقه کارائیب بیشتر است و آن ها برای مدت طولانی تری نیز این کار را انجام می دهد و همین امر باعث می شود احتمال انتقال ویروس بیماری سرطان در کودکان ژاپنی بیشتر شود.

مثال های زیادی برای تقویت کردن این فرضیه وجود دارد که ویروس ها و باکتری هایی که توانایی انتقال از مادر به فرزند را دارند، بدن زنان را برای میزبانی به بدن مردان ترجیح دهند و با تکامل خود موجب می شوند، زنان عمر بیشتری نسبت به مردان داشته باشند.

احتمال ابتلای به بیماری لنفوم هاجکین (نوعی سرطان خون) در مردانی که بدن آن ها آلوده به ویروس آپشتین بار است، دو برابر زنان است و همچنین خطر ابتلای مردان به آبله مرغان شدیدتر، نیز بیشتر است. هم ویروس آپشتین بار و هم ویروس بیماری آبله مرغان، قابلیت انتقال از مادر به فرزند را دارند.

اما در این فرضیه پاسخ یک سوال مهم مطرح نشده است و آن هم این است که چگونه یک ویروس یا باکتری می تواند تشخیص دهد که در بدن یک مرد و یا یک زن قرار دارد.

یکی از دانشمندان به نام یانسن توضیح داد که ویروس ها و باکتری ها با بررسی هرمورن ها و مسیرهای شیمیایی دیگر که کمی در بدن زن و مرد با یکدیگر تفاوت دارند، می توانند تشخیص دهند که در بدن یک مرد یا یک زن هستند. یافته های دانشمندان در این مورد در همین حد است.

یانسن معتقد است زمانی که ویروس ها در بدن یک مرد هستند، می توان کاری کرد که آن ها تصور کنند در بدن یک زن هستند؛ بنابراین رفتار متفاوتی نیز از خود نشان می دهند.

محققان قصد دارند در آینده رفتار ویروس ها را در حیوانات نر و ماده نیز بررسی کنند و قصد دارند تحقیقات خود را با رتروویروس (ویروس پسگرد) که موجب سرطان در مرغ و خروس می شود، آغاز کند.

یانسن عنوان کرد که دانشمندان در تحقیقات خود متوجه شدند زمانی که مرغ و خروس ها مبتلا به ویروس خاصی می شوند، میزان رشد تومورها در بدن خروس ها بیشتر از مرغ ها است.

 

احمدرضا فرهبد
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره قرمز مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.