لینوکس یا ویندوز؛ کدامیک رم کمتری مصرف خواهند کرد؟ (قسمت اول)

مطمئنا سرعت یکی از مهمترین فاکتورهایی است که هر کاربری تلاش دارد تا آن را در کامپیوتر خود به حداکثر برساند. به همین دلیل در این مطلب قصد داریم این فاکتور را در دو سیستم عامل لینوکس و ویندوز و هم چنین تاثیر میزان حافظه رم بر سرعت سیستم بررسی کنیم.

کلیک – ما سعی کردیم این موضوع را در دو بخش تشریح کنیم. در قسمت اول درباره حافظه رم و انواع آن توضیح خواهیم داد و در قسمت دوم نیز عمکلرد حافظه رم را در این دو سیستم عامل مورد ارزیابی قرار می دهیم.

استفاده از لینوکس برای یک کامپیوتر قدیمی می تواند گزینه مناسبی محسوب شود. اما چرا؟ زیرا بیشتر توزیع های لینوکس نسبت به ویندوز، که بر روی اکثر کامپیوترها نصب شده است، نیاز به سخت افزارهایی با مشخصات بالا ندارند. معمولا لینوکس فشار کمتری به CPU وارد می کند و نیاز به فضای زیادی بر روی هارد دیسک ندارد. اما آیا این موضوع در مورد رم هم صادق است؟

جواب این سوال بستگی به فاکتورهایی دارد. سیستم عامل های ویندوز و لینوکس  دقیقا به یک شکل از رم استفاده نمی کنند. اما هر دوی آن ها نهایتا کار مشابهی را انجام می دهند. بنابراین پیش از این که به این سوال پاسخ دهیم اجازه دهید تا ابتدا کمی درباره رم توصیح دهیم.

حافظه رم چیست؟

RAM یک حافظه قابل خواندن و نوشتن است که بر پایه طراحی فلش (Flash) ساخته شده و وظیفه اصلی آن حفظ داده ‌ها به صورت موقت برای پردازش در CPU است. رم داده ‌ها را در خازن ‌های موجود در حافظه خود ذخیره می ‌کند. از این رو به دلیل ماهیت خازن‌ ها، درصورت قطع برق، خازن ها انرژی خود را به سرعت از دست می ‌دهند.

تمام رم ها یکسان نیستند. دو نوع رم وجود دارد: DRAM و SRAM.

حافظه Static RAM چیست ؟

SRAM یک نوع حافظه RAM است که طبیعتا مثل حافظه های RAM دیگر یک نوع حافظه فرار یا volatile است و این بدین معناست که با رفتن برق از داخل این حافظه اطلاعات موجود در آن نیز حذف خواهد شد. در یک SRAM هر بیتی که داده در آن ذخیره می شود از چهار یا شش عدد ترانزیستور تشکیل شده است که با همدیگر تشکیل یک flip-flop را می دهند. هم چنین تعداد دیگری ترانزیستور نیز در این نوع حافظه وجود دارد که دسترسی خواندن و نوشتن به سلول های موجود برای ذخیره سازی داده را کنترل می کنند. شاید قبلا یک SRAM ساده از شش عدد ترانزیستور برای ذخیره سازی هر بیت داده استفاده می کرد اما امروزه SRAM هایی وجود دارند که می توانند از ۸ یا ۱۰ یا حتی بیشتر از این تعداد ترانزیستور برای ذخیره سازی یک بیت داده استفاده کنند. زمانی که تعداد ترانزیستورها کاهش پیدا می کند اندازه سلول های حافظه هم کاهش پیدا می کند ، هر کدام از سلول های موجود در یک SRAM می توانند در سه حالت قرار داشته باشند که به ترتیب Read و Write و حالت Standby می باشد. یک سلول زمانی در حالت Read قرار می گیرد که درخواستی به آن ارسال می شود و زمانی در حالت Write قرار میگرد که داده های موجود در آن تغییر کرده باشند. هم چنین یک سلول در زمانی که از آن استفاده نمی شود در حالت Standby قرار می گیرد.

sram

حافظه Dynamic RAM چیست ؟

DRAM نیز یک نوع حافظه RAM است که طبیعتا مثل حافظه های RAM دیگر یک نوع حافظه فرار یا volatile است و این بدین معناست که با رفتن برق اطلاعات موجود در این حافظه نیز از بین می رود. DRAM به جای استفاده از ترانزیستور از خازن برای نگهداری هر بیت داده بصورت جداگانه استفاده می کند. زمانی که خازن ها شارژ می شوند دارای مقدار ۱ هستند و زمانی که شارژ ندارند به معنای عدد ۰ هستند و این همان بیت هایی است که در آن ها ذخیره سازی می شود. با توجه به این که خازن بر اثر گذشت زمان ممکن است شارژ خود را از دست بدهد بنابراین بصورت متفاوت بایستی محتویات داخل خازن ها Refresh شود تا مقادیر ذخیره شده در آن ها بصورت درستی نگهداری شود. هر سلول حافظه در DRAM شامل یک خازن و یک ترانزیستور است و این سلول ها در یک آرایه چهارگوش بصورت منظم در کنار هم قرار می گیرند. با توجه به ارزانتر بودن DRAM ها این نوع از حافظه ها بیشتر به عنوان حافظه اصلی در کامپیوترهای شخصی و هم چنین ایستگاه های بازی مورد استفاده قرار می گیرند. DRAM ها را معمولا بصورت Integrated Circuits یا IC در بسته بندی های پلاستیکی به بازار ارائه می دهند و این نوع از حافظه ها دارای پین های فلزی می باشند که به راحتی شما می توانید آن ها را روی شکاف های موجود بر روی مادربورد خود قرار دهید. امروزه حافظه های DRAM ای در بازار وجود دارد که می توان از آن ها به صورت ماژول های plug-in استفاده کرد. از انواع این ماژول ها می توان به Single In-line Memory Module یا SIMM و Dual-In Memory Module یا DIMM و هم چنین Single In-line Pin Package یا SIPP اشاره کرد.

dram

تفاوت کلی بین حافظه های SRAM و DRAM در چیست ؟

به طور خلاصه می توان گفت که هم حافظه DRAM و هم حافظه SRAM هر دو از نوع فرار هستند. در کنار این تشابه این نوع حافظه ها تفاوت های مهمی هم با یکدیگر دارند. DRAM برای هر سلول حافظه به یک ترانزیستور و به یک خازن نیاز دارد. حافظه های DRAM از ساختار نسبتا ساده تری نسبت به حافظه های SRAM برخوردارند که برای هر سلول به شش عدد ترانزیستور نیاز دارد. از طرفی با توجه به استفاده از خازن ها حافظه های DRAM نیاز به Refresh شدن متناوب دارند تا داده های آن ها به روز بماند و مشکل ساز نشوند. DRAM ها ارزان تر و کندتر از SRAM ها هستند ، بنابراین از DRAM ها به عنوان حافظه های اصلی در کامپیوترها و و سیستم های شخصی استفاده می شود در حالیکه از SRAM ها برای سرعت بهتر و معمولا استفاده به عنوان Cache سیستم ها بهره برداری می شود.



بدون دیدگاه