ستاره شناسان از وجود ابرهای بارانی در اطراف سیاره K2 18b خبر می دهند

رسانه کلیک – سیاره K2 18b یک جرم آسمانی خارج از منظومه شمسی بوده که به وسیله ابرهای بارانی و بخار آب پوشیده شده است.

مجموع مشاهدات فضایی و شبیه سازی های انجام شده نشان می دهند که اتمسفر سیاره K2 18b مملو از بخار آب است. بیورن بنیک، ستاره شناس دانشگاه مونترال در این باره می گوید:

بخار آب معمولا در همه جا یافت می شود. اما تشکیل آب مایع به فشار و دمای مناسب احتیاج دارد و همین امر، K2 18b را به یک سیاره استثنایی تبدیل کرده است.

تلسکوپ فضایی کپلر، سیاره K2 18b را در سال 2015 کشف کرد. این سیاره که به دور یک ستاره کوچک قرمز رنگ می چرخد، به مراتب بزرگتر و سنگین تر از زمین است. آنجلو سیاراس، ستاره شناس دانشگاه لندن درباره K2 18b چنین می گوید:

در ابتدا به نظر می آمد که این سیاره هیچ شباهتی به زمین ندارد، اما با بررسی های بعدی مشخص شد که این سیاره با توجه به فاصله ای که نسبت به ستاره خود دارد، به لحاظ آب و هوایی در موقعیتی قرار گرفته که می تواند بخار آب را به مایع تبدیل کند.

در سال های 2016 و 2017، یک گروه تحقیقاتی با رهبری بنیک، از تلسکوپ فضایی هابل برای رصد K2 18b استفاده کردند. هدف آن ها، بررسی اتمسفر این سیاره در هنگام گذر از اطراف ستاره خود بود. آن ها مشاهده کردند که مولکول های موجود در اتمسفر، طول موج های خاصی از نور ستاره را به خود جذب می کنند. بعدها سیاراس و همکارانش به این داده ها دسترسی پیدا کرده و از یک نرم افزار خاص برای تحلیل آن ها استفاده کردند. بر اساس تحلیل های صورت گرفته، تیم پژوهشی به این نتیجه رسید که تابش ستاره ای، موجب ظاهر شدن ملکول های بخار آب در اتمسفر K2 18b می شود. این اتمسفر عناصر هیدروژن و هلیم را نیز در بر می گیرد. سیاراس در این باره افزود:

تاکنون سیاره های زیادی شناسایی شده اند که اتمسفر آن ها دارای آب بوده است. اما تمام این سیاره ها از نوع گازی بوده و بیشتر شبیه به مشتری، زحل و نپتون هستند. اندازه بزرگ و وجود آب در K2 18b می تواند آن را به یکی از  بهترین گزینه ها برای سکونت آینده انسان تبدیل کند.

بنیک و همکارانش گامی جلوتر برداشته و سیاره K2 18b را از طریق تلسکوپ فضایی اسپلیتزر مورد بررسی و مشاهده قرار داده اند. ترکیب نتایج به دست آمده به وسیله تلسکوپ های هابل، اسپلیتزر و کپلر حاکی از این واقعیت است که ابرهای سیاره در یک سطح خاص از اتمسفر شکل می گیرند و تابش ستاره ای بیشتری را نسبت به سایر سطوح جذب می کنند.

بنیک و همکارانش با شبیه سازی آب و هوای سیاره K2 18b دریافتند که ناحیه متراکم ابرها به دلیل برخورداری از دما و فشار مناسب، قادر به تشکیل آب مایع است. به بیان دیگر، قطرات ریز آب می توانند از ابرها خارج شده و به نزدیکی سطح سیاره برسند. بنیک معتقد است که ریزقطرات K2 18b هرگز به سطح این سیاره برخورد نمی کنند. این قطرات زمانی که به اتمسفر ضخیم سیاره می رسند، به سبب فشار و دمای بالا، به حالت بخار تبدیل شده و به بالای اتمسفر می روند. سپس تشکیل ابر داده و دوباره می بارند. در حقیقت یک چرخه آب کوچک در این سیاره وجود دارد.

این موضوع تردید برخی از محققین سیاره های فراخورشیدی را برانگیخته است. سارا سیگر، اخترشناس دانشگاه MIT در این باره می گوید که هیچ اثبات قطعی برای قطرات باران وجود نداشته و این ادعا، تنها یک تفکر نظری است.

به هر حال، آب مایع به معنی وجود حیات نیست. در واقع به دلیل عدم مشاهده قطعی سنگ و خاک، به نظر نمی رسد که این سیاره ذاتا دارای شرایط زندگی باشد. اندازه K2 18 b نیز همانند اکثر سیاره های فراخورشیدی واقع در کهکشان راه شیری، بین اندازه زمین و نپتون است. با این حال به طور قطع نمی توان سنگی بودن، آبی یا گازی بودن یک سیاره را مشخص کرد. سارا سیگر ستاره شناس می گوید:

سیاره K2 18b یکی از اسرارآمیزترین و در عین حال معمولی ترین سیاره ها در کهکشان بوده و اطلاعات کافی درباره ماهیت آن هنوز برای ما شناخته نشده است. با بررسی مشاهدات آینده به وسیله تلسکوپ فضایی جیمز وب می توان از مقدار آب موجود در K2 18b مطلع شد و از طریق این اطلاعات، ترکیب های احتمالی این سیاره را شناسایی کرد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .