بازوی راه شیری چهار برابر بزرگتر از تصورات دانشمندان است
ستاره شناسان کشف کردند که بازوی مارپیچی راه شیری تقریبا چهار برابر آن چیزی است که پیش از این تصور می شد.
![بازوی راه شیری چهار برابر بزرگتر از تصورات دانشمندان است](https://static3.click.ir/thumbnail/ZjM1OA69tzeb/UR0XPo4ro1yRtzdc0MwRBzlsbKYyXOPwWLXdwSjAcBi7XPcEHLp9DX50kH6azi3E9B4Sbt2dVatr898JT6v2TAR89d6H3NnR/ZjM1OA69tzeb.jpg)
به گزارش کلیک، این کشف جدید تخمین می زند که این بازوی محلی ممکن است بیش از ۲۰،۰۰۰ سال نوری طولانی تر باشد. گرچه هنوز هم به بزرگی چهار بازوی مارپیچی با نام های برساووش، سپر قنطورس، صورت فلکی قوس و بازوی خارجی نیست که بخش اعظم ستارگان، گاز و غبار کهکشان ما را می سازد، اما تحقیقات جدید آنقدر مهم هستند که می توانند درک ما از ظاهر راه شیری را تغییر دهند.
مارک جی رید ستاره شناس دانشگاه هاروارد می گوید "زمانی که ما توانستیم بازوی محلی را اندازه بگیریم، بسیار شگفت زده شدیم. بسیاری از مواردی که تصور می کردیم در بازوی کناری هستند، درواقع در بازوی محلی قرار داشتند.
رید و یک تیم بین المللی از ستاره شناسان از رصدخانه ملی رادیواخترشناسی برای اندازه گیری امواج رادیویی ساطع شده در اطراف بازوی محلی استفاده کردند. آنقدرها هم که تصور میکنید آسان نیست، زیرا ما در داخل یک مارپیچ قرار گرفته ایم و سعی داریم نقشه آن را نیز تهیه کنیم.
رید می گوید "یک مشکل اصلی برای مشاهده راه شیری این است که این سیستم شبیه یک دیسک بوده و ما داخل این دیسک قرار داریم. این طور می توان گفت که تصور کنید شما یک دیسک در دست دارید و یک الگوی مارپیچی روی آن می کشید. زمانی که یک طرفی به دیسک نگاه کنید، نخواهید توانست الگوی مارپیچی را مشاهده کنید."
از آن جا که مشاهده کهکشان راه شیری با تلسکوپ نوری دشوار است، رادیوتلسکوپ ها این کار را ساده تر می کنند. رادیوتلسکوپ می تواند از طریق صفحه کهکشانی به منطقه وسیع مارپیچی بنگرد.
محققین با ترکیب مشاهدات جدید از هشت منطقه نزدیک بازوی محلی در نهایت توانستند میزان گستردگی مارپیچ کیهانی محل زندگی انسان را پیدا کنند.